Mijn derde Engelsman

“Lieve mama!

Op 30 september heb ik mijn derde Engelsman neergeschoten. Hij stortte brandend neer. Je hart gaat toch iets sneller kloppen als de vijand, wiens gezicht je net nog hebt gezien, brandend van vierduizend meter hoogte naar beneden stort. Toen hij beneden aankwam, was er natuurlijk niets meer over, zowel van de man als van het toestel. Ik heb een klein bordje bewaard als aandenken. Van mijn tweede heb ik het machinegeweer als aandenken bewaard. Er zit een kogel van mij in het slot en het is onbruikbaar. Mijn Fransman van Verdun telt helaas niet mee; hij werd destijds vergeten te vermelden. Vroeger kreeg je na de achtste de Pour le merite, nu niet meer, hoewel het steeds moeilijker wordt om er een neer te schieten. In de afgelopen vier weken sinds het bestaan van de jachteskader Boelcke hebben we al vijf van de tien vliegtuigen verloren.”