Skip to content

18 juni

(UTC+1)

Gebeurtenissen op deze dag in het leven van Manfred von Richthofen

MvR slaagt voor zijn onderzoek

The Red Baron, The World War I Aces Series Number 1, William & Robert Haiber, 1992, Info Devel Press?p. 28?

18 juni 1915
near Dresden
Grossenhain

“MvR ondergaat en slaagt voor zijn medische keuring door een ritje te maken in een 2-zitter. Dr. Kahler geeft hem een voldoende.”

Immelmann

Die Erinnerungen der Mutter des roten Kampffliegers Kunigunde Freifrau von Richthofen. Im Verlag Ullstein – Berlin, 1937.?p. 75?

18 juni 1916
Flughafen Mont
Mont

“Immelmann volgde hem een paar weken later. Neergestort en dood. Onbegrijpelijk. Hij leefde tussen de mensen. …Manfred schreef: “Op den duur gelooft iedereen er aan.” …”

Oskar Schäffer en Georg Zeumer dood

Die Erinnerungen der Mutter des roten Kampffliegers Kunigunde Freifrau von Richthofen. Im Verlag Ullstein – Berlin, 1937.?p. 122?

18 juni 1917
Bavikhove?
Bavikhove
Bavikhove Drieshoek

“Manfred schreef dat hij de dood van Oskar had onderzocht. Hij kon met zekerheid vaststellen dat hij inderdaad was gevallen. Oskar sprong de laatste 500 meter uit het brandende vliegtuig. Hij viel in de Engelse linies. Manfred probeerde erachter te komen of hij gered was door een briefje naar de Engelsen te sturen. Ik lees regel voor regel en plotseling verstijven mijn ogen. Er staat, hard en onverbiddelijk: “Helaas is Georg Zeumer gisteren in de strijd gesneuveld. Het was misschien het beste voor hem, want hij wist dat het einde van zijn leven naderde. Die geweldige, aardige man! Als hij zo langzaam dood had moeten kwijnen – dat zou verschrikkelijk zijn geweest…” Nu is het dus toch gebeurd, nu is ook aan dit leven vol strijd een einde gekomen. De heimwee van een zoeker is bevredigd. Ik wist niet dat zijn diabetes zo ver was gekomen. En het lijkt me ook dat de dood hier de redder heeft gespeeld. Ik kom een brief tegen van Georg Zeumer, opgedragen aan de vriendschap van mijn zoon. Ik lees: “…Laten we even over Manfred praten. Ik denk de hele tijd aan hem. Een paar dagen geleden stond hij weer in het legerrapport. Ik weet nog precies hoe ik hem heb ontmoet. Het was in de Poolse stad Riewiskow. Mijn oude waarnemer werd ziek, dus ik moest een nieuwe halen op het vliegveld. Ik vond Manfred Richthofen zo aardig dat ik hem vroeg of hij met mij wilde vliegen. Met een stralend gezicht stemde hij onmiddellijk in. We werden al snel goede vrienden. We waren toen leuk, gelukkig en zorgeloos! We vlogen veel en grijnsden altijd naar elkaar. Manfred was toen nog een erg jonge, levendige luitenant en ik kende ook geen verdriet. We sliepen onder mijn machine. Onze bedden stonden naast elkaar. We kletsten altijd lang voordat we naar bed gingen. We hadden altijd een fles Rijnwijn, die ik van Rawa Ruska had gekregen. We vlogen dan heel vroeg. Lieve Manfred vroeg me altijd om met hem te breken omdat hij dat nog nooit had meegemaakt. Het duurde niet lang voordat ik het vliegtuig op zijn kop zette tijdens een onhandige landing. Wie was er niet blijer dan Manfred! Zo ging een prachtige periode van de oorlog heel snel voorbij. Als we niet vlogen, reden we. Maar wat deden we dat! Altijd lang door de uitgestrekte steppen en velden. We hadden altijd onze jachtgeweren bij ons. Als er een arme haas op ons pad kwam, volgden we hem in een carracho. We raakten nooit iets, altijd voorbij geschoten vanaf een galopperend paard, natuurlijk. We maakten ook ruzie. Hij wilde altijd dit en dat anders op mijn motor, waar ik het niet mee eens was. We lagen altijd overhoop. Maar de ruzies duurden nooit lang. Ik blijf me verbazen over Manfred. Hij is echt goed in zijn vak. Kon onze Here God hem maar behouden; soms ben ik zo bang voor hem. Waarom kan ik hem nu niet helpen? Ik zou hem zo graag terugbetalen omdat hij me ooit (op 11 april 1916) van een Frans eskader heeft gered. Toen was hij al veel beter dan zijn vroegere leraar. Nu zou ik graag met hem naar school gaan. Maar er is niets meer met mij te doen… Gestorven, gestorven…””

Overwinning 53

Under the guns of the Red Baron, Norman Franks, Hal Giblin and Nigel McCrery?p. 137?

18 juni 1917
Hof Struywe, Square V.42
Boezinge

“Gevechtsverslag: 1315 uur. Hof Struywe, Plein V.42., deze kant van de linie. RE2 (verbrand). Vergezeld door mijn Staffel viel ik op 2.500 meter ten noorden van Ieper, aan deze kant van de linie, een Engelse artillerie RE aan. Ik vuurde van de kortste afstand zo’n 200 schoten af, waarna ik over het vijandelijke toestel heen zoemde. Op dat moment zag ik dat zowel de piloot als de waarnemer dood in hun machine lagen. Het vliegtuig ging verder zonder te vallen, in ongecontroleerde bochten naar de grond. Gedreven door de wind viel het in de boerderij van Struywe waar het begon te branden nadat het de grond had geraakt. Weer: prima in de ochtend, maar zware storm in de middag.”

Back To Top