De begrafenis van Boelcke

“Jagdstaffel Boelcke, 3 november 1916: ”Lieve mama! Helaas heb ik de trein gemist na Boelcke’s begrafenis, waar ik als vertegenwoordiger van zijn jachteskadron naar toe was gestuurd. Nu kan ik pas halverwege de maand naar je toe komen. – De dood van Boelcke verliep als volgt: Boelcke, enkele andere heren van het jachtsquadron en ik waren verwikkeld in een luchtgevecht met de Engelsen. Plotseling zie ik Boelcke, die een Engelsman aanviel, in de lucht geramd worden door een van onze heren. Verder gebeurde er niets met de arme andere heer. Boelcke ging eerst normaal neer. Ik volgde hem onmiddellijk. Later brak een vleugel af en stortte hij neer. Zijn schedel werd verbrijzeld door de klap, dus hij was op slag dood. We waren ongelooflijk van streek – het was alsof je lievelingsbroer van je werd afgenomen. Ik droeg het medaillekussen tijdens de begrafenisdienst. De ceremonie was als die van een regerende prins. In zes weken tijd hebben we zes doden en één gewonde gehad; twee van hen zijn nerveuze wrakken… Ik heb gisteren mijn zevende neergeschoten, nadat ik kort daarvoor de zesde had gedood. Mijn zenuwen hebben nog niet geleden onder alle pech van de anderen…“”