MvR schrijft zijn moeder

“…Sinds donderdag ligt er diepe sneeuw, het is ijskoud.Manfred schrijft heel blij dat hij zijn vacht heeft ontvangen. Hij heeft wekenlang in loopgraven gevochten en is ongelukkig dat het helemaal niet opschiet. Hij ligt met zijn vriend Webel in een half afgebrand huis. Antithese is ziek en zijn tweede paard, een vos, is dood. Aan de rest van het westelijke front is er al weken weinig of niets veranderd. Langzamerhand wordt het duidelijk dat de oorlog nog lang zal duren. Ik vraag me af of het met Pasen voorbij zal zijn…”