\u201cDe slag om Virton was aan de gang. Mijn kameraad Loen en ik moesten opnieuw patrouilleren om uit te vinden waar de vijand was gebleven. We reden de hele dag achter de vijand aan, bereikten hem uiteindelijk en konden een fatsoenlijk verslag schrijven. s Avonds was de grote vraag: zouden we de nacht doorrijden om bij onze troepen terug te komen, of zouden we onze krachten sparen en uitrusten voor de volgende dag? Dat is het mooie van de cavalerie patrouille volledig vrij te laten om te handelen. Dus besloten we om vannacht bij de vijand te blijven en de volgende ochtend verder te rijden. Volgens onze strategische visie was de vijand op de terugtocht en wij reden achter hem aan. Het resultaat was dat we de nacht in relatieve rust konden doorbrengen. Niet ver van de vijand was een prachtig klooster met grote stallen, zodat we zowel Loen als mijn patrouille konden inkwartieren. De vijand zat tegen de avond echter nog steeds zo dichtbij, toen we daar schuilden, dat hij ons met geweerkogels door de ramen had kunnen schieten. [De monniken waren uiterst vriendelijk. Ze gaven ons zoveel eten en drinken als we wilden en we genoten er erg van. De paarden waren losgemaakt en waren blij dat ze voor het eerst in drie dagen en drie nachten hun tachtig kilo dood gewicht van hun rug konden halen. Met andere woorden, we hadden ons ge\u00efnstalleerd alsof we op manoeuvre waren en aan het eten waren met een goede vriend. Overigens hingen drie dagen later verschillende van de gastheren aan de lantaarnpaal, omdat ze het niet hadden kunnen laten om aan de oorlog deel te nemen. Maar die avond waren ze echt heel aardig. We kropen in onze nachtjaponnen in bed, zetten een paal op en lieten de goede God zijn gang gaan. s Nachts deed iemand plotseling de deur open en de stem van de bewaker klonk: \u201cLuitenant, de Fransen zijn er.\u201d Ik was te slaperig om zelfs maar te antwoorden. Loen voelde hetzelfde en hij stelde alleen de geestige vraag: \u201cHoeveel zijn het er?\u201d Het antwoord van de post, heel opgewonden: \u201cWe hebben er al twee doodgeschoten; we kunnen niet zeggen hoeveel omdat het pikkedonker is.\u201d Ik hoor Loen slaperig antwoorden: \u201cDus als er meer komen, maak je me wakker.\u201d Een halve minuut later snurkten we verder. [39]De volgende ochtend stond de zon al vrij hoog toen we uit onze diepe slaap ontwaakten. Na een stevig ontbijt gingen we weer op weg. In feite waren de Fransen ’s nachts langs ons kasteel gemarcheerd, en onze wachters hadden in die tijd een vuuraanval op hen uitgevoerd. Maar omdat het pikkedonker was, was er geen groot gevecht uit voortgekomen. We reden al snel verder door een levendige vallei. We reden over het oude slagveld van onze divisie en waren verbaasd om alleen Franse hospikken te zien in plaats van onze mannen. Franse soldaten waren af en toe nog te zien. Maar ze trokken net zulke domme gezichten als wij. Niemand had eraan gedacht om te schieten. We maakten ons toen zo snel mogelijk dunnetjes, want we waren zo traag dat we ons in plaats van vooruit, een beetje achteruit hadden geconcentreerd. Gelukkig was de vijand naar de andere kant gerend, anders zou ik ergens gevangen zitten. We kwamen door het dorp Robelmont, waar we de dag ervoor voor het laatst onze infanterie in stelling hadden gezien. Daar ontmoetten we een plaatselijke bewoner en vroegen hem naar de verblijfplaats van onze soldaten. Hij was erg blij en verzekerde me dat de Duitsers \u201cpartizanen\u201d waren. [40]We sloegen een hoek om en waren getuige van het volgende vreemde schouwspel. Voor ons stond een zwerm rode broeken – ik schatte zo’n vijftig tot honderd – te trappelen om met hun geweren op een hoeksteen te slaan. Naast hen stonden zes grenadiers die, zo bleek, de broeders gevangen hadden genomen. We hielpen hen de Fransen te verwijderen en hoorden van de zes grenadiers dat we ’s nachts een achterwaartse beweging hadden ingezet. Ik bereikte mijn regiment laat in de middag en was heel tevreden over de afgelopen vierentwintig uur.\u201d<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[224],"source-language":[258],"source-id-tax":[292],"class_list":["post-14117","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-relocation-trips-nl","source-language-duits","source-id-tax-der-rote-kampfflieger-von-rittmeister-manfred-freiherrn-von-richthofen-1917-351-000-400-000-verlag-ullstein-co-berlin-wien-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n