\u201cMijn meest succesvolle dag tot nu toe Prachtig weer. We staan op het veld. Ik krijg bezoek van een meneer die nog nooit een hondengevecht of iets dergelijks heeft gezien en me zojuist heeft verzekerd dat hij ongelooflijk ge\u00efnteresseerd zou zijn om er een te zien. We stappen in onze kratten en lachen hem uit, en Sch\u00e4fer zegt: \u201cWe kunnen hem de lol geven!\u201d We zetten hem op een scissor scope en vliegen weg. De dag begon goed. We waren nog geen tweeduizend meter omhoog toen de eerste Engelsen in een eskader van vijf op ons afkwamen. Een aanval die vergelijkbaar was met een raid – en het vijandelijke squadron lag vernietigd op de grond. Niemand van ons was zelfs maar gewond. De vijand was aan onze kant neergestort – twee in brand en drie zo. Onze goede vriend op de grond was nogal verbaasd. Hij had het zich heel anders voorgesteld; veel dramatischer. Hij dacht dat het er zo onschuldig had uitgezien totdat er plotseling een paar vliegtuigen neerstortten en als een raket in brand vlogen. Ik raakte geleidelijk aan het gezicht gewend, maar ik moet zeggen dat het ook op mij een moorddadige indruk maakte en ik heb lang gedroomd over hoe ik de eerste Engelsman de diepte in zag storten. Ik denk dat als het me weer zou overkomen, het niet zo vreselijk zou zijn als toen. Na zo’n goed begin van de dag gingen we aan een echt ontbijt zitten, want we waren allemaal uitgehongerd. Ondertussen werden onze machines weer in orde gebracht, nieuwe patronen geladen en toen gingen we weer verder. s Avonds konden we de trotse mededeling doen: Dertien vijandelijke vliegtuigen vernietigd door zes Duitse. Slechts \u00e9\u00e9n keer eerder had het Boelcke gevechtssquadron een soortgelijk verslag kunnen maken. We hebben toen acht vliegtuigen neergeschoten en vandaag heeft er zelfs \u00e9\u00e9n vier vijandelijke vliegtuigen neergehaald. Het was een luitenant Wolff, een tenger, slank kereltje dat nooit als zo’n massale overwinnaar zou worden beschouwd. Mijn broer had er twee, Sch\u00e4fer had er twee, Festner had er twee, ik had er drie. s Avonds lagen we in onze flappen, kolossaal trots, maar ook behoorlijk moe. De volgende dag lazen we in het legerverslag met veel tamtam over de heldendaden van de vorige dag. Overigens schoten we er de volgende dag acht neer. * Leutnant Schaefer’s noodlanding tussen de linies Leutnant Schaefer’s noodlanding tussen de linies Kerstmis 1916 Kerstmis 1916 De \u201coude man\u201d (X) bij het Boelcke-gevechtssquadron Er gebeurde nog een heel leuk verhaal: een van onze neergeschoten Engelsen werd gevangen genomen en kwam met ons in gesprek. Natuurlijk informeerde hij ook naar de rode machine. Zelfs onder de troepen in de loopgraven is deze niet onbekend en draagt hij de naam \u201cle diable rouge\u201d. Er ging een gerucht onder zijn eskader dat er een meisje in de rode machine zat, zoiets als Jeanne d’Arc. Hij was erg verbaasd toen ik hem verzekerde dat het geruchtmakende meisje op dit moment voor hem stond. Hij maakte geen grapje, maar was ervan overtuigd dat alleen een maagd daadwerkelijk in de pervers beschilderde kist kon zitten.\u201d<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[231],"source-language":[258],"source-id-tax":[292],"class_list":["post-13778","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-air-combat-nl-2","source-language-duits","source-id-tax-der-rote-kampfflieger-von-rittmeister-manfred-freiherrn-von-richthofen-1917-351-000-400-000-verlag-ullstein-co-berlin-wien-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n