\u201cManfred zou veel sneller herstellen als deze vieringen er niet waren geweest. Het \u201cComit\u00e9 voor de instelling van een oorlogsherdenkingscollecte\u201d (wat een gedrocht van een woord!) had al een \u201ctelegram van hulde\u201d gestuurd; ’s ochtends klonken er onophoudelijke serenades voor het huis. Na het eten was Manfred nauwelijks gaan liggen – zijn hoofd deed vandaag bijzonder veel pijn – toen er weer een knots verscheen; mijn man moest naar boven om Manfred wakker te maken. Een paar minuten later verscheen hij bij de voordeur – met een verontschuldigende uitdrukking. Hij was bijna onvriendelijk. Ovaties ontvangen is niet zijn ding. Hij kon zijn slechte humeur nauwelijks verbergen; niettemin waren de ogen van iedereen aan hem gekluisterd. We hadden medelijden met de mensen en ik vroeg of hij de volgende keer niet wat vriendelijker wilde zijn. Manfred stond op met een bijna bruuske beweging, zijn ogen vernauwd en verhard: \u201cAls ik uitkijk over de loopgraven en de soldaten juichen me toe en ik kijk in hun grijze gezichten, uitgehold door honger, slapeloosheid en strijd – dan verheug ik me, dan juicht er ook iets in mij. Dat zou je moeten zien: ze vergeten vaak alle gevaar, springen in dekking, zwaaien met hun geweren en zwaaien naar mij. – Dat is mijn beloning, moeder, mijn mooiste beloning!”\u201d<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[233],"source-language":[258],"source-id-tax":[321],"class_list":["post-13226","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-appointment-medals-nl","source-language-duits","source-id-tax-die-erinnerungen-der-mutter-des-roten-kampffliegers-kunigunde-freifrau-von-richthofen-im-verlag-ullstein-berlin-1937-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n