\u201cEind juni 1917 barstte een ordonnans opgewonden los in de soep die net op tafel was gezet voor de heren van het jachteskadron Boelcke in een kasteel bij Cambrai.<\/p>\n\n\n\n
\u201cRustig aan,\u201d zei de adjudant afkeurend. \u201cWat is er aan de hand?\u201d \u201cLuitenant Bodenschatz wordt aan de telefoon gezocht door Herr Rittmeister von Richthofen!\u201d blies de ordonnans plechtig de kamer in.<\/p>\n\n\n\n
\u201cIk?\u201d vroeg de adjudant verbaasd, terwijl hij zijn stoel naar achteren schoof en de kamer verliet onder de merkwaardige stilte van de heren.<\/p>\n\n\n\n
\u201cGoedemorgen, Bodenschatz!\u201d hoorde hij aan de telefoon. \u201cDit is Richthofen. Ik ben zojuist benoemd tot commandant van een gevechtssquadron. Ik heb een adjudant nodig. Wilt u er een?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201cNatuurlijk. Ik zal er morgenochtend zijn. Waar is dat?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201cAangenaam, Bodenschatz. Marckebeeke bij Kortrijk. Tot ziens.\u201d<\/p>\n\n\n\n
De adjudant wandelde langzaam door de lange gang. Hij ging niet meteen terug naar zijn maaltijd, maar stopte bij een raam en staarde naar buiten. Dat was een van de prettigste telefoongesprekken geweest die hij in zijn leven als adjudant had gehad en dat was rijk aan telefoongesprekken. Hij vond het aardig van Richthofen dat hij hem niet vergeten was. Bodenschatz herinnerde zich de tijd van een jaar geleden toen hij was aangesteld als adjudant van kapitein Boelcke. Hij nam deze benoeming aan onder tragische omstandigheden. Toen hij op het vliegveld aankwam, werd hij begroet met het nieuws dat Boelcke die ochtend was gesneuveld. De eerste taak van de nieuwe adjudant was om zijn dode squadronleider naar huis te begeleiden. Na zijn terugkeer bij het squadron hoefde hij niet lang na te denken over dit onvervangbare verlies, want er waaide een sterke wind en de heldhaftige geest van de dode leider bleef de jonge piloten van zijn squadron aanwakkeren. Er waren jachtvliegers met beroemde namen: B\u00f6hme, Kirmeier, M\u00fcller en een jonge Uhlan luitenant, Manfred Freiherr von Richthofen. De adjudant raakte al snel bevriend met de Uhlan en toen hij in de herfst van 1916 het bevel kreeg over Fighter Squadron 11, voelde eerste luitenant Bodenschatz zich bitter van hem gescheiden.<\/p>\n\n\n\n
Grote von Richthofen, riep deze nu, en de adjudant ging aan tafel om het nieuws aan zijn kameraden te vertellen.<\/p>\n\n\n\n
(\u2026)<\/p>\n\n\n\n
Op de vragende blikken van zijn kameraden antwoordde de eerste luitenant: \u201cMorgenochtend ben ik weg. Adjudant von Richthofen.\u201d Een brul van felicitaties gonsde over de tafel. En iedereen begreep heel goed dat de eerste luitenant niet veel langer bij zijn maaltijd bleef hangen, maar na een paar happen met gemompelde verontschuldigingen verdween.\u201d<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[235],"source-language":[258],"source-id-tax":[282],"class_list":["post-13133","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-general-event-nl","source-language-duits","source-id-tax-bodenschatz-jagd-in-flanderns-himmel-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n