“Lieve mama!<\/p>\n\n\n\n
Hartelijk dank voor je felicitaties voor mijn verjaardag, die ik hier heel gezellig heb doorgebracht. ’s Ochtends had ik drie zeer spannende luchtgevechten en ’s avonds zat ik met Zeumer, mijn eerste piloot, tot \u00e9\u00e9n uur ’s nachts onder een bloeiende appelboom te genieten van een maibowle. Ik voel me erg op mijn gemak in mijn nieuwe baan als gevechtspiloot; ik denk dat geen enkele andere functie in de oorlog me zo zou kunnen aanspreken als deze. Ik vlieg met een Fokker, het vliegtuig waarmee Boelcke en Immelmann hun enorme successen hebben behaald. Ik vind het erg jammer dat Holck is omgekomen. Drie dagen voordat hij sneuvelde, had ik hem nog bezocht en we hadden het zo gezellig samen. Hij vertelde me over zijn gevangenneming in Montenegro. Je kunt je niet voorstellen dat deze man, die zo vol gezondheid en kracht zat, er nu niet meer is. Ik was ooggetuige van zijn laatste luchtgevecht. Eerst schoot hij een Fransman in een eskader neer, had blijkbaar een storing en wilde terugvliegen naar onze linie. Toen hing er een hele zwerm Fransen aan hem. Met een schot in het hoofd stortte hij zich vanaf drieduizend meter naar beneden. \u2013 Een mooie dood. \u2013 Holck met een arm of een been zou ondenkbaar zijn. Vandaag vlieg ik naar zijn begrafenis.”<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[235],"source-language":[258],"source-id-tax":[303],"class_list":["post-12572","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-general-event-nl","source-language-duits","source-id-tax-ein-heldenleben-1920-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n