“Lieve mama!<\/p>\n\n\n\n
Er komt net een auto aan met de eerste pakketten, waaronder twee van jou voor mij. Het is de bontjas en een klein pakketje met mijn handschoenen erin. De bontjas is prachtig en zal goed van pas komen tijdens de koude nachten. Hartelijk dank daarvoor. Het was heel fijn dat je Lothar nog een keer in Posen hebt kunnen zien. De twee\u00ebntwintig uur wachten op het station waren echter minder verheugend. Ik kan me dat goed voorstellen, want ik wacht om de dag vierentwintig uur in de loopgraaf \u2013 maar dan op de Fransen. Wij, de 1e Ulanen, hebben in deze oorlog helaas geen uitzicht om ooit nog iets anders te gaan doen \u2013 tenzij er in Verdun de pest uitbreekt. Lothar heeft het interessantere deel gekregen. Ik benijd hem echt. Het is nu in Rusland, precies in het gebied waar ik de eerste tien dagen van deze oorlog mijn patrouilles heb gereden. Ik had zo graag nog het E. K. I. verdiend, maar ik heb daar geen gelegenheid toe. Ik zou dan als Fransman vermomd naar Verdun moeten lopen en daar een pantsertoren moeten opblazen.”<\/p>\n","protected":false},"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","event-type":[237],"source-language":[258],"source-id-tax":[303],"class_list":["post-12464","event","type-event","status-publish","hentry","event-type-mvr-correspondance-nl","source-language-duits","source-id-tax-ein-heldenleben-1920-nl","entry","no-media"],"yoast_head":"\n